همه‌ی زندگی یک صحنه بیش نیست: صحنه‌ی آزمون. با این وجود مردم گاه خود را درگیر چالش‌ها می‌بینند، گاه کشش‌ها، نزدیکی‌ها، دوری‌ها، برد و باخت‌ها، فرصت‌ها، تهدیدها و ... آن کس که تو او را در حوزه‌ی نبرد خود در زندگی می‌بینی، در اصل بازیگری مهم در صحنه‌ی آزمون توست.

انسان بازیگر و بازی‌پرداز ساحت آزمون خویش است، ساحتی به گستره‌ی تمام هستی که در آن خدا هست، شیطان نیز هست. چه نیک اگر بازی‌ات در این صحنه همساز* باشد.

 

* همسازی، هم‌خوانی و انسجام (‏Coherency‏): از واژه‌های بعد کیهانی؛ نوعی ارتباط بین اجزاء و ارکان هر مفهوم پیچیده و مرکب که گاه در صورتْ مخالف و متضاد یک‌دیگر هستند، اما به ‏واسطه‌ی آن ارتباط میان آن‌ها ویژگی معنایی نوینی بروز می‌نماید. خصلتی که مربوط به کل است و در نگاه جزئی، سطحی و ظاهربین ‏قابل درک نیست. همسازی در ارکان هستی بروز ویژگی‌های نوین دیگری را سبب می‌گردد که بشر به دنبال ‏درک معنای آن است. به همین ترتیب، درک منسجم معنا راهی به سوی حقیقت می‌گشاید.