صحنه آزمون
همهی زندگی یک صحنه بیش نیست: صحنهی آزمون. با این وجود مردم گاه خود را درگیر چالشها میبینند، گاه کششها، نزدیکیها، دوریها، برد و باختها، فرصتها، تهدیدها و ... آن کس که تو او را در حوزهی نبرد خود در زندگی میبینی، در اصل بازیگری مهم در صحنهی آزمون توست.
انسان بازیگر و بازیپرداز ساحت آزمون خویش است، ساحتی به گسترهی تمام هستی که در آن خدا هست، شیطان نیز هست. چه نیک اگر بازیات در این صحنه همساز* باشد.
* همسازی، همخوانی و انسجام (Coherency): از واژههای بعد کیهانی؛ نوعی ارتباط بین اجزاء و ارکان هر مفهوم پیچیده و مرکب که گاه در صورتْ مخالف و متضاد یکدیگر هستند، اما به واسطهی آن ارتباط میان آنها ویژگی معنایی نوینی بروز مینماید. خصلتی که مربوط به کل است و در نگاه جزئی، سطحی و ظاهربین قابل درک نیست. همسازی در ارکان هستی بروز ویژگیهای نوین دیگری را سبب میگردد که بشر به دنبال درک معنای آن است. به همین ترتیب، درک منسجم معنا راهی به سوی حقیقت میگشاید.

