مبنای هر رابطه‌ی درست، صداقت و خلوص نیت است بر پایه‌ی سه رکن بنیادی مهر، پیمان و باور به حقیقتی ناب و اصیل فراتر از منیّت‌ها. بر این مبنا به دیگران یاری می‌رسانیم، با طبیعت و انسان‌ها دوستی می‌کنیم و عدالت و راستی را گسترش می‌دهیم.

اما نیت ِ یاری رساندن و دوستی کردن به معنی مجاز بودن هر رفتار و رابطه‌ای نیست. مهر ِ پاک به همان میزان که در شکل‌گیری یک رابطه‌ی صحیح اهمیت دارد، خود قیدی‌ست برای بازداشتن انسان از ورود به بسیاری روابط به‌ظاهر دوستانه.

انسان زاده‌ی آفرینشی‌ست که در آن کمال قوه است و نه فعل. بهتر بودن گرایشی‌ست برای انسان رو به کمال که رفتار نیک را در میان قیدها برمی‌گزیند.