خوش‌بین مشو به دهر گَرَت گشت سازگار

غافل مشو ز بازی ِ این چرخ کج‌مدار

غره مشو به خویش چو شب بگذرد به عیش

لیک آن صفای عیش شود تیره چون غبار

ای آدمی تو را چو فلک سازگار شد

ایمن مشو ز حیله و بازی روزگار        (هزار و یک شب، قمرالزمان و ملکه بُدور)